Leniwa ósemka

W Królestwie Matematyki są  dróżki w kształcie znaku nieskończoności. Ja, Król Logikus często po nich spaceruję. Naprawdę lepiej mi się potem liczy!
Dziś, jakem Logikus, zachęcam do zrobienia testu Leniwej Ósemki.

Zajmie góra pięć minut a przyniesie podstawową wiedzę, jakąż to drogę preferuje nasz,i każdy inny, mózg, gdy się uczy.

Potrzebujemy:

     ·       Kartkę papieru min A3

     ·       Taśmę klejącą

     ·       Trzy wyraźnie różniące się od siebie kolorami pisaki/kredki np.        niebieski, czerwony, zielony

Procedura:

      1.       Przyklejamy kartkę wymiarem poziomym  na płaskiej,                     gładkiej  powierzchni  (biurko, drzwi) – środek kartki na                    wysokości nosa dziecka)

       2.       Dziecko siedzi/stoi  w osi środkowej kartki

       3.       Dziecko wykonuje kilka próbnych ruchów  leniwej ósemki,              pisząc placem po kartce. Raz prawą, raz lewą ręką. Możemy             najpierw pokazać jak wygląda test.

      4.       Dziecko wybiera kredkę.

      5.       Rysowanie  leniwej ósemki/znaku nieskończoności,                           zaczynamy zawsze od środka kartki i kierujemy się    w górny          róg kartki. Wykonujemy 5-8 ósemek.

      6.       Prawa ręka w prawy, górny róg

         7.       Zmiana koloru kredki, Lewa ręka w lewy górny róg

      8.       Trzeci kolor kredki. Dziecko bierze kredkę w obie dłonie i                pamiętając by zacząć do góry (tym razem w dowolny róg)                oburącz rysuje kilka ósemek. 

To tyle. Prosty test, prawda?

Teraz przeprowadzamy linię poziomą przechodzącą przez środek krzyżujących się ósemek,

Porównujemy wymiary, która połówka kokardki jest większa.

Sprawdzamy kształt naszej/dziecka ósemki z wzorcem. 
na zamieszczonej obok ósemce widzimy:
Lewa dolna część kokardki jest znacznie opuszczona w dół. Ruch jest ważnym elementem w nauce tej dziewczynki, szczególnie jak ma coś nowego wymyślić.
Prawie pionowe boczne części ósemki świadczą, że dziecko może mieć kłopoty ze słuchowym przyswajaniem informacji.

 

Kanał wzrokowy to "wzrokowcy" wspierają ich w nauce obrazy, mapy myśli, wykresy.

Kanał słuchowy - te osoby muszą słyszeć to co mają się nauczyć, najlepiej by czytały na głos.

Kanał kinestetyczny-ruchowy, to zmora nauczycieli. Osoby te, by myśleć, muszą się ruszać, radzę w domu siedzieć na dużej piłce takiej do ćwiczeń, a na lekcjach mieć jakiegoś "gnieciucha" w ręce.

Jakieś pytania? Chętnie odpowiem.